Elzo Dijkhuis

Toen hij richting Hoorn verhuisde wilde hij toch doorgaan met het maken van muziek en werd lid van Crescendo, een harmonie orkest waarin hij euphonium ging spelen. Zoals wel vaker gebeurt met verenigingen, ging Crescendo over in het Hoorns Harmonie Orkest, waarvan onze Elzo actief lid is geweest tot april 2000.

Niet lang na de oprichting van de Notenkrakers, in 1983, had Elzo een vaste plek in deze band en tot op heden bevalt hem dat goed. Al vrij snel werd duidelijk dat Elzo, (gewend aan het omgaan met geld door zijn werkzaamheden) de ideale schatbewaarder van de band zou zijn, en nog steeds bewaakt hij onze kas.

Ook toen we als Notenkrakers een eigen vereniging werden, en er een bestuur  gekozen moest worden, was er geen twijfel over wie onze penningmeester zou worden. Deed hij vroeger alles in boekjes en schriftjes, tegenwoordig krijgen we alle overzichten via de pc voorgeschoteld. Excel, Word, Internet, ’t maakt niet uit; Elzo en zijn pc zijn één. OK, soms begrijpen ze elkaar niet helemaal en verdenken wij hem ervan dat hij heel andere dingen tegen zijn computer zegt dan je normaal van hem hoort, maar aan het einde van de rit krijgt hij het hele zaakje weer helemaal rond, zoals een goed penningmeester betaamt.

En hoewel diverse leden wel eens proberen te tornen aan zijn uitgavepatroon, hij laat hij zich niet gek maken. Zijn, al dan niet geveinsde, verontwaardiging als iemand plannen heeft om centen van de band te gaan uitgeven, doet de dader onmiddellijk beseffen dat er met Elzo niet te spotten valt.

Kortom, hoewel spelend op een van de grotere instrumenten van de band, blijft ie op de kleintjes letten en daardoor heeft hij toch mede gezorgd dat we als Notenkrakers al zo lang bestaan en nog heel lang zullen doorgaan.