Onze Mama San (ja heren, sorry voor jullie, er is ook een Papa San)

Zij begon op haar 6e met blokfluitles (in CC de Huesmolen). Ondanks alle tegenzin heeft ze dit 2 jaar volgehouden, en was de basis gelegd voor haar muzikaal vermogen.

Daarna bij het Hoorns Harmonie Orkest op klarinet. Eerst bij het jeugdorkest en, na het behalen van haar A- en B-diploma, doorgestroomd naar het "grote" orkest. Ja, en dan ga je eens naar het carnaval (Ospylac). En dan kom je de broertjes Eerbeek tegen (niet alleen voetbalclubs hebben tweelingen, ook de Notenkrakers hebben "de broertjes"). Of ze de boel die avond zou willen ondersteunen met de bekkens.

Beweeglijk als Sandra is, begon ze meteen met haar lichaam te draaien, haar bekken alle kanten op, maar het werd haar al snel duidelijk gemaakt dat dat de bedoeling niet was, en ze kreeg de ‘pannendeksels’ in haar handen gedrukt. Ze maakte hiermee een onuitwisbare indruk en werd per onmiddellijk ingelijfd bij de Notenkrakers.

Ze heeft ondertussen het HHO verlaten, om zich geheel op haar carrière binnen de Notenkrakers te kunnen storten. Met hulp van Karin en boeken uit de bibliotheek, maakte Sandra zich de mogelijkheden van de tenorsaxofoon eigen. Toch heeft ze besloten een ander instrument te gaan spelen. Na een korte omscholing kan Sandra nu ook de trombone bespelen. Samen met Bob (één van de broertjes) blazen zij soms erg hoog van de toren.

Met gezelligheid en lol hoog in het vaandel zullen we nog lang van onze Mama San mogen genieten.